![تبلیغ-3 تبلیغ-3](https://smartranking.ir/wp-content/uploads/2023/01/Untitled-3.webp)
![تبلیغ-3 تبلیغ-3](https://smartranking.ir/wp-content/uploads/2023/01/Untitled-3.webp)
۱۰ ستاره شناس برتر جهان
![10 ستاره شناس برتر جهان](https://smartranking.ir/wp-content/uploads/2023/02/دانستنی-های-نجوم-و-فضا-150x150.webp)
![10 ستاره شناس برتر جهان](https://smartranking.ir/wp-content/uploads/2023/02/دانستنی-های-نجوم-و-فضا-150x150.webp)
در این مقاله ۱۰ ستاره شناس برتر جهان را معرفی می کنیم :
۱.نیکلاس کوپرنیک (۱۴۷۳ – ۱۵۴۳)
۲.گالیلئو گالیله (۱۵۶۴ – ۱۶۴۲)
۳.کریستیان هویگنس (۱۶۲۹ – ۱۶۹۵)
۴.یوهانس کپلر (۱۵۷۱ – ۱۶۳۰)
۵.ادموند هالی (۱۶۵۶ – ۱۷۴۳)
۶.ویلیام هرشل (۱۷۳۸-۱۸۲۲)
۷.یوهان گوتفرید گاله (۱۸۱۲ – ۱۹۱۰)
۸.ادوین هابل (۱۸۸۹ – ۱۹۵۳)
۹.استیون هاوکینگ (۱۹۴۲ – ۲۰۱۸)
۱۰.ژوسلین بل بورنل (۱۹۴۳ – Present)
ما میدانیم که زمین به دور خورشید می چرخد و سیارات قمرهایی برای خود دارند . اینها ممکن است در حال حاضر بدیهی به نظر برسند، اما این حقایق برای قرن ها در مرکز بحث بوده اند و دیدگاه و درک ما از جهان و خودمان را تغییر داده اند.بسیاری از ستاره شناسان مشهوری که در این لیست بیان می کنیم دانشمندان استثنایی هستند که آسمان ها را با درجات مختلف دقت ، روشن می کنند.
نیکلاس کوپرنیک ( Nicolas Copernicus )
ستاره شناس برتر لهستانی اظهار داشت که نقطه تنظیم سیارات خورشید است . زمین سیاره ای است که جدا از حرکت سالانه به دور خورشید، اغلب روزی یک بار بر محور خود می چرخد. و اینکه تغییرات طولانی مدت تدریجی در جهت آن محور به اعتدال کمک می کند. این تعبیر را معمولاً به عنوان “منظومه خورشید محور”میشناسیم . که آن را از هلیوس یونانی به معنای “خورشید” گرفته اند. او اظهار داشت که نظریه بطلمیوس در تلاش برای شفاف سازی الگوهایی که در غیر این صورت منطقی نبود، بیش از حد پیچیده بود. بنابراین، او مدل heliocentric را پیشنهاد کرد که ما هنوز هم از آن استفاده می کنیم. کوپرنیک یکی از ۱۰ ستاره شناس برتر جهان می باشد.
فرضیه کوپرنیک پیامدهای مهمی برای پیشگامان بعدی انقلاب علمی مانند چهره های برجسته ای مانند گالیله، کپلر، دکارت و نیوتن داشت. کوپرنیک احتمالاً در حدود سالهای ۱۵۰۸ و ۱۵۱۴ ایده اصلی خود را پیدا کرد. در طول آن سالها، او سندی را نوشت که معمولاً آن را تفسیریولوس (تفسیر کوچک) می نامیم .
گالیلئو گالیله ( Galileo Galilei )
گالیلئو گالیلی دانشمند ایتالیایی بود که دستاوردهای چشمگیری در زمینه حرکت نجوم، استحکام مواد و توسعه روش علمی داشت. او یک اصلاح عمیق در تحلیل حرکت با نظریه اینرسی، مسیرهای سهموی و قانون اجسام در حال سقوط را آغاز کرد.
اکتشافات او با تلسکوپ به تدریج نجوم را متحول کرد و راه را برای پذیرفتن منظومه ی خورشیدمرکزی کوپرنیک باز کرد، اما حمایت او از آن سیستم ناگزیر منجر به یک فرآیند اصلاحی علیه او شد.
کریستیان هویگنس( Christiaan Huygens )
کریستیان هویگنس، ستاره شناس هلندی، پیشرفت های قابل توجهی در فیزیک، نجوم و طالع بینی داشت. او تلسکوپ های بهبود یافته ای طراحی کرد که او را قادر ساخت تا اکتشافات مهم زیادی در نجوم انجام دهد.
در سال ۱۶۵۵، او یک حلقه نازک ساده در اطراف زحل کشف کرد. او همچنین تیتان اولین قمر زحل را کشف کرد. او اولین کسی بود که یک نقاشی سحابی شکارچی را خلق کرد.
کار در نجوم شامل زمان سنجی دقیق بود و این انگیزه هویگنس را برای رفع این مشکل برانگیخت. او سپس اولین تایمر آونگی را در سال ۱۶۵۶ توسعه داد که دقت محاسبه زمان را بسیار بهبود بخشید.
یوهانس کپلر ( Johannes Kepler )
یوهانس کپلر ، این ستاره شناس برتر ، مدافع قوی و حامی کوپرنیک بود. او نظریه خود را تا حدودی تغییر داد تا با ملاحظات مدرن تری سازگار باشد و او را به یکی از چراغ های برجسته انقلاب علمی در طول قرن های ۱۶ و ۱۷ تبدیل کرد. او متوجه شد که سیارات به جای دایره های کامل، همانطور که کوپرنیک فرض کرده بود، در مدارهای بیضوی می چرخند.
این مفهوم به اولین قانون سیاره ای تبدیل شد که در سال ۱۶۰۹ توسط کپلر نوشته شد. قانون دوم او این بود که سیارات در طول مدار خود با سرعت ثابتی پیش نمی روند. قانون سوم او که یک دهه بعد منتشر شد این بود که فاصله بین مدارهای دو سیاره متناسب با فاصله آنها از خورشید است. این قوانین او را به یک غول نجوم تبدیل کردند.
ادموند هالی ( Edmond Halley )
مردی با آرزوهای علمی فراوان، ادموند هالی، در زمینه های متعددی به اکتشافات دست یافت. او اولین نقشه های میدان مغناطیسی زمین را تهیه کرد. او بر زنگ غواصی تسلط داشت و از آن برای اجرای عملیات نجات زیر آب استفاده کرد. هالی با استفاده از فلش ها برای نشان دادن مسیر خود، بادهای غالب سیاره را ردیابی کرد. تا به امروز از فلش ها در هواشناسی استفاده می شود. همچنین او از نظر مالی به اسحاق نیوتن کمک کرد و تا حدی مسئول متقاعد کردن او برای انتشار آثارش بود.
این ستاره شناس برتر موقعیت حدود ۳۵۰ ستاره نیمکره جنوبی را تجزیه و تحلیل کرد و حرکت عطارد را از جزیره سنت هلنا مشاهده کرد. او فرض کرد که برای تعیین فاصله خورشید می توان از این پدیده و حرکت احتمالی زهره استفاده کرد. هالی همچنین از اولین ابزار حرکتی در رصدخانه گرینویچ استفاده کرد و روشی را برای محاسبه طول جغرافیایی در دریا با اندازه گیری های قمری توسعه داد.
ویلیام هرشل ( William Herschel )
ویلیام هرشل آهنگساز و ستاره شناس بریتانیایی بود که در آلمان به دنیا آمد. پدر نجوم غیر واقعی به طور سیستماتیک کیهان را بررسی کرد. او اورانوس و دو قمر درخشان آن، تیتانیا و اوبرون را شناسایی کرد. همچنین قمرهای زحل، میماس و انسلادوس را نیز شناسایی کرد. کلاهک های یخی مریخ، سیارک های متعدد و ستاره های دوگانه را پیدا کرد و ۲۵۰۰ جرم در اعماق آسمان را ثبت کرد.او فرض کرد که سحابی ها از ستارگان تشکیل شده اند، که منجر به ایجاد نظریه تکامل ستاره ها شد.
علاقه او به موسیقی، هرشل را بر آن داشت تا ریاضیات و مطالعه اپتیک را دنبال کند. در حین خواندن هارمونیک رابرت اسمیت، پروژه های دیگر اسمیت را پیدا کرد، مانند چارچوب کاملی از اپتیکس. در این مدت، او بر تکنیک های طراحی تلسکوپ تسلط یافت.
یوهان گوتفرید گاله ( Johann Gottfried Galle )
یوهان گوتفرید گاله ستاره شناس برتر که در آلمان به دنیا آمد. او اولین فردی بود که سیاره نپتون را بر اساس تخمین های ریاضیدان فرانسوی، اوربان لو وریر مشاهده کرد. اگرچه معمولاً لو وریر و ستاره شناس انگلیسی جان کراچ آدامز را به عنوان مکشف نپتون میشناسیم .
در سال ۱۸۳۵، گاله در رصدخانه برلین به عنوان دستیار یوهان فرانتس انکه شروع به کار کرد. او ۱۶ سال در آنجا کار کرد. او از Fraunhofer-refractor با دیافراگم ۹ اینچی (۲۲.۵ سانتی متری) استفاده کرد که به او کمک کرد حلقه داخلی تاریک زحل را کشف کند. گاله حتی سه دنباله دار جدید بین دسامبر ۱۸۳۹ و مارس ۱۸۴۰ شناسایی کرد. به همین دلیل یکی از ۱۰ ستاره شناس برتر جهان به حساب می آید.
ادوین هابل ( Hubble Edwin )
ستاره شناس برتر ایالات متحده، ادوین هابل، با نشان دادن اینکه چگونه این سیاره بسیار بزرگتر از آنچه تصور می شد، است و با ارائه شواهد تجربی برای ایده یک جهان در حال تکامل در زمینه ستاره شناسی بین ستاره ای، جهان نجوم را تغییر داد. اخترشناس آمریکایی سه سهم مهم داشته است.
ابتدا، او با استفاده از آخرین تلسکوپ ۱۰۰ اینچی رصدخانه کوه ویلسون در کالیفرنیا نشان داد که تعدادی از این سحابی ها، از جمله سحابی آندرومدا، به سادگی اجرام کهکشانی در خارج از کهکشان ما هستند.
دوم، از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳، هابل اولین کسی است که کهکشان ها را بر اساس آنچه دیده بود شناسایی کرد. او آنها را بر اساس اشکال دسته بندی کرد: بیضوی، نامنظم و مارپیچی که آنها را آناتومی نوری کهکشان می نامیم.
سومین مشارکت او توسعه قضیه فاصله انتقال به سرخ توسط هابل در سال ۱۹۲۹ است که بیشتر به عنوان قانون هابل شناخته می شود. قانون مشخص می کند که هر چه کهکشان دورتر باشد، انتقال به سرخ بزرگتر است.
استیون هاوکینگ ( Stephen Hawking )
استسون هاوکینگ یکی از ذهن های علمی استثنایی که تاکنون وجود داشته است. کیهان شناسی و نظریه فیزیک نظری او تأثیر زیادی بر نحوه شناخت فضا داشته است. او به بیماری سندرم نورون حرکتی مرتبط با اسکلروز جانبی آمیوتروفیک مبتلا است و درست از ۲۰ سالگی این سندرم را تحمل کرد.
اولین یافته هاوکینگ، در دانشگاه کمبریج در زمان تحقیق او انجام شد . اینکه جهان با یک انفجار مهیب شروع و با یک انفجار بزرگ نیز به پایان خواهد رسید. اکتشافات او را در بسیاری از کتاب ها، مانند کتاب پرفروش «تاریخ مختصر زمان» منتشر کردند .
ژوسلین بل بورنل ( Jocelyn Bell Burnell )
ژوسلین بل بورنل یک اخترفیزیکدان برجسته برای تشخیص تپ اخترها، ستارگان نوترونی در حال چرخش است که تمایل به “تپش” دارند. زیرا پرتوهای نور ساطع شده تنها در هنگام مواجهه زمین دیده می شوند. با کشف او با همکاری سرپرستش، آنتونی هیویش یکی از اکتشافات مهم نجوم در قرن بیستم محسوب می شود .
در سال ۱۹۶۷، با استفاده از تلسکوپی که او و آنتونی در ابتدا برای تحقیق در مورد اختروشهای ستاره مانند طراحی کرده بودند، ژوسلین رصد خود را انجام داد و متوجه سیگنالی شد که یک بار در ثانیه میتابید و بعداً تأیید شد که یک تپ اختر است. او آخرین ستاره شناس در لیست ۱۰ ستاره شناس برتر جهان می باشد .
برای مطالعه مطالب بیشتر کلیک کنید.
منبع : تیم تخصصی اسمارت رنکینگ
وارد کردن عنوان نمایشی در هاور
Hover Box Element
برای تغییر این متن روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.